I dalej w las, tym bardziej zamazuje się naszych kontur obraz...

Gdy patrze na to co było co jest i co mogło być a nie ma jesteśmy niczym w podmuchu wiatru ulotnym pyłem.
Dziś jesteśmy jutro może będziemy a kiedyś w ten pył się zamienimy. Od tego jaki jest ten świat w naszych oczach zależy tylko od tego jaki sobie go stworzymy, wyczarujemy, z półmroków jawy i snu,  z cierpień i radości, z marzeń i kolejnych kroków, po których będziemy budować Naszą piramidę z kolejnych klocków w nadziei że któregoś mrocznego dnia nie runie. Życie to ryzyko ale bez niego nie byłoby takie ekscytujące, ciekawe, dające nowe doświadczenia, nikt z nas nie prosił się o przyjście na świat, dla tego świata jesteśmy tylko chwilą, dla uczucia które możemy stworzyć wiecznością.
Chce karmić się Tobą każdego dnia,
 od stóp do głów pieścić całować jak Swoją Księżniczkę, Marzenie i spełnienie.
Której wiecznie będzie Mnie mało i wręcz będę czuł Twą zachłanność na więcej i więcej wspólnych wrażeń.
Jesteśmy, byliśmy i będziemy, ale czy razem???
Coś dostrzegam w tej ciemności......ale czy to My, nie mów nic..............czas pokaże.
Bądźmy bardziej optymistami niż nie, tak lepiej...